Błogosławieństwo nieistnienia docenią jedynie cierpiący 
Świadomość własnej bezużyteczności dostrzegą tylko ofiary 
Czuję, że żyje! 
Pogrzebałem upływ czasu mierzony stratami 
Stłumiony szloch ucichł już zagłuszony okrzykiem tryumfu 
Zakurzonych wspomnień pełnych niepowodzeń nie pamiętam już, a ty lepiej 
Uwierz w moje słowa - Niemożliwym jest położyć kres wszelkiej nadziei 
Bezmyślnie wygłaszasz kazania - Łzy nie przywrócą życia umarłym 
Ku pamięci martwych i żyjących - Nie ma chwały bez cierpienia 
W mym królestwie potępienia - Nie ma chwały bez cierpienia 
Nigdy nie złamiesz mnie - Nie złamiesz - Nie złamiesz 
Nie poddam nigdy się - Nie poddam - Nie poddam 
Nie złamiesz mnie! - Nie! 
Czuję, że żyje! 
Topiąc marzenia umieramy zbyt młodo 
Zapamiętaj to! 
Po wsze czasy zachowaj w sercu 
Marzenia zdeptane w zarodku mogą zawsze spłodzić nowy plon 
A ty możesz przecież zacząć żyć jak chcesz! Jak chcesz! 
Bezmyślnie wygłaszasz kazania - Łzy nie przywrócą życia umarłym 
Ku pamięci martwych i żyjących - Nie ma chwały bez cierpienia 
W mym królestwie potępienia - Nie ma chwały bez cierpienia 
Nigdy nie złamiesz mnie - Nie złamiesz - Nie złamiesz 
Nie poddam nigdy się - Nie poddam - Nie poddam 
Nie złamiesz mnie - Nie!