Zmienia oblicza jak rękawiczki
 Postać człowieka o glosie anioła
 Mówi, co widzi, co widzą wszyscy
 Ja chowam odczucia, by się szanować
 
 Doszywa wyrazom dramat pojęty
 Gdy go słuchają i są świadkowie
 Czasami pięścią uderzy w stołek
 Niech sobie myślą, że się nie boi
 
 Jestem normalny jak ta ustawa
 Której nie widział nikt z moich znajomych
 Ja nie mam głowy do polityki
 Wszyscy pływamy wśród niewiadomych
 
 Na górze pochmurno gotuje się ziemia
 A świat się kreci wokół pieniędzy
 Mimo wszystkiego nikt się nie zmienia
 Brakuje wszystkiego z wyjątkiem nędzy
 
 Ludzie studiują, bo boją się życia
 Chcą jak najlepiej się przygotować
 Trudno się dziwić, bo tępo zabójcze
 Wszelkie tradycje przestają pasować
 
 Własne pytania nie są tak łatwe
 Jak łatwo się zgubić przy odpowiedzi
 Każdy jest zdolny do wytresowania
 Polityk nie drażnić w godzinach odwiedzin
 
 Na górze pochmurno, gotuje się ziemia
 A świat się kreci wokół pieniędzy
 Mimo pozorów nic się nie zmienia
 Brakuje wszystkiego z wyjątkiem nędzy
 
 Smuci mnie przerost formy nad treścią
 Nikt nie pokłada w sztuce nadziei
 Nie ważne ile będzie arcydzieł
 Ktoś je wykupi i nic się nie zmieni