Dawno temu, daleko stąd,
Gdzie biedy nikt nie czeka
Mieszkał Jeremiasz - prosty człek
Nad brzegiem Srebrnej Rzeki.
 
Zacny dom Jeremiasz miał,
W nim rosły zdrowo dzieci,
Dorodne zboża, cudny sad
I pstrągów pełne sieci.
 
Jest gdzieś taki kraj,
Gdzie biedy nikt nie czeka.
Łatwo dojdziesz tam
Brzegiem rzeki
 
Płyną, płyną dni,
A każdy dzień piękniejszy niż sny.
Pochwalić Boga wielki świat
Ominął kilka chat
 
Aż raz na na drodze żółty kurz
I tętent kopyt słychać tuż tuż.
Stary dyliżans koni sześć 
Pocztowy niesie wieść
 
Jest czas, dobry czas 
Nim pocztę ktoś przyniesie 
Trzeba długich lat
cieszyć się
 
W domu nad rzeką, wierzcie mi,
Radosne była święto.
Przyszedł z daleka ważny list
Od samego Prezydenta.
 
Lecz radość krótko trwa,
Nie zawsze słońce świeci.
Za spokój swoich dzieci.
 
Radość krótko trwa,
Nie zawsze słońce świeci.
Czasem zwykły list
Wystarczy ci.
 
Nie jest trudno stać,
Gdy masz obie nogi.
Jak ciężko bracie żegnać się
Gdy nie znasz kresu drogi.
 
Lecz czasem diablo chce się żyć,
Tak cudnie pachną trawy,
Gdy w huku armat, morzu krwi
Walczysz o słuszną sprawę.
 
Ciężko żegnać się,
Gdy powrót Ci się marzy.
Ziemia pachnie, gdy
Chce się żyć.
 
Aż raz Jeremiasz wpadł,
Wrogowie wzięli górę
I poczuł, że już koniec z nim
Gdy stanął w cieniu muru.
 
I spytał, patrząc w lufy strzelb:
"Cóż wam po mojej śmierci?"
"Milcz, łotrze, my walczymy dziś
Za spokój naszych dzieci"
 
Czasem, gdy Twój los jak okręt się kołysze
Zdążysz mimo to... zdziwić się...