ANNA JANTAR - NIC NIE MOŻE PRZECIEŻ WIECZNIE TRWAĆ

a C F
1: Znajomy adres / te same schody - I nagły przestrach / u drzwi
d A
A może / to wszystko się / śni /

a C F
2: Zwyczajne kwiaty / na parapecie - Po kątach też zwykły / kurz
d A
A jeśli / to przepadło / już. /

d A
r: Lęk gł /uchy lęk /
F C
Na dnie / skryty gdzieś.

C
R: Wtedy dziwisz się , że tak kocham nieprzytomnie ,
Jakby zaraz świat miał się skończyć.
Kiedy pytasz mnie, czemu rzucam się jak w ogień,
wprost w ramiona twe myślę sobie. /

F B C F
Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
F B C F
Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C d
Za miłość też przyjdzie / kiedyś nam zap/łacić. /

a C F
3: I tylko cisza / i nasze ręce - I myśl koląca jak / cierń.
d A
A jeśli / tak naprawdę / jest. /

C
R: Wtedy dziwisz się , że tak kocham nieprzytomnie ,
Jakby zaraz świat miał się skończyć.
Kiedy pytasz mnie, czemu rzucam się jak w ogień,
wprost w ramiona twe myślę sobie. /

F B C F
Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
F B C F
Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C
Za miłość też przyjdzie / nam zapłacić. /

F B C F
Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
F B C F
Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C d
Za miłość też przyjdzie / kiedyś nam zap/łacić. /

F B C F
4x Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
B C wyciszanie. ( F )
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
=======================================================================================

ANNA JANTAR / NIC NIE MOŻE PRZECIEŻ WIECZNIE TRWAĆ

e G C
1: Znajomy adres / te same schody - I nagły przestrach / u drzwi
a E
A może / to wszystko się / śni /

e G C
2: Zwyczajne kwiaty / na parapecie - Po kątach też zwykły / kurz
a E
A jeśli / to przepadło / już. /

a E
r: Lęk gł /uchy lęk /
C G
Na dnie / skryty gdzieś.

G
R: Wtedy dziwisz się , że tak kocham nieprzytomnie ,
Jakby zaraz świat miał się skończyć.
Kiedy pytasz mnie, czemu rzucam się jak w ogień,
wprost w ramiona twe myślę sobie. /

C F G C
Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
C F G C
Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G a
Za miłość też przyjdzie / kiedyś nam zap/łacić. /

e G C
3: I tylko cisza / i nasze ręce - I myśl koląca jak / cierń.
a E
A jeśli / tak naprawdę / jest. /

G
R: Wtedy dziwisz się , że tak kocham nieprzytomnie ,
Jakby zaraz świat miał się skończyć.
Kiedy pytasz mnie, czemu rzucam się jak w ogień,
wprost w ramiona twe myślę sobie. /

C F G C
Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
C F G C
Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G
Za miłość też przyjdzie / nam zapłacić. /

C F G C
Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /
C F G C
Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G a
Za miłość też przyjdzie / kiedyś nam zap/łacić.

C F G C
4x Ref: Nic nie może przecież / wie/cz/nie trwać /
F G wyciszanie. ( C )
Co zesłał los trzeba / będzie stracić /