Słyszałem, że istniała tajemna melodia,
którą grał Dawid, by przebłagać Pana,
lecz ciebie nie obchodzi muzyka, prawda?
To idzie tak: kwarty, kwinta,
niski moll, wysoki dur,
zdumiony król komponował, Alleluja.

Alleluja, alleluja
Alleluja, alleluja

Twa wiara była silna, lecz potrzebowałeś dowodu,
ujrzałeś ją kąpiącą się na dachu.
Jej piękno w świetle księżyca przeszyło cię na wskroś.
Przywiązała cię do kuchennego krzesła,
zniszczyła twój tron, ścięła twe włosy,
a z twych ust wydobyła Alleluja.

Alleluja, alleluja
Alleluje, alleluja

Może byłem tu wcześniej,
znam ten pokój, Szedłem tą podłogą,
żyłem sam zanim poznałem ciebie.
Widziałem twą flagę na marmurowym łuku
miłość to nie zwycięstwa marsz
to zimne i zepsute Alleluja.

Alleluja, alleluja
Alleluja, alleluja

Był taki czas, gdy dałaś mi poznać
to, co prawdziwe, co działo się głębiej
lecz teraz już nigdy mi tego nie pokażesz, prawda?
Pamiętam jak poruszałem się w tobie,
a święta ciemność poruszała się z nami
i każdy nasz oddech był jak Alleluja.

Alleluja, alleluja
Alleluja, alleluja

Może istnieje Bóg, gdzieś nad nami
lecz wszystko czego nauczyła mnie miłość,
to jak strzelać do kogoś, kto zrobił to pierwszy
To nie krzyk, co słyszysz w nocy
to nie ktoś, kto ujrzał światło,
to zimne i pęknięte Alleluja...

Alleluja, alleluja
Alleluja, alleluja.